گوناگونی(تنوع)زیستی

انجمن کتابهایی که در دوره های پیش به نمایش در نیامدند  را به دو خط نیاکان و سیریلیک به نمایش و فروش خواهد گذاشت.

همچنین کارشناسانی که با تاجیکستان آشنا هستند برای پاسخ گویی به پرسش های میهمانان در آنجا خواهند بود.

از دیدن شما در نمایشگاه شادمان میشویم و اگر پیشنهاد و طرحی دارید به ما بدهید( بویژه با ایمیلiran.tajikistan@yahoo.com )

اگر می خواهید به کتابخانه تاجیکستان کتاب هدیه نمایید بهترین فرصت نمایشگاه کتاب  است .در باره طرح بسیار ارزشمند پیشکش کتاب به تاجیکستان لطفا اینجا را کلیک

درست آن بود -درین چند دهه که او می خواند -دهها کس مانند او میامدند و پرورش می یافتند.و چرا جامعه مانند اینها را پرورش نمی دهد و بجایشان بسیار فوتبالیست میاید به جای فولکلوریست!

ترانه های استاد را گوش می دهی به اهمیت کار او پی می بری،بومیت و محیط زیست،کار و کشاورزی و مهر و عشق و دوستی و زندگی و شادی و... که میوه اش تندرستی و پیشرفت سرزمین،کار او کوچک بود؟

ویکیپدیا درباره استاد

فراخوان مهم انجمن دوستی ایران و تاجیکستان-اینجا کلیک کنید

براستی تاجیکستان پاره تن ایران است،سده ها،ایران و تاجیکستان یکی بودند و یک ریشه. کشور کوچک تاجیکستان و تاجیکها ،با چنگ و دندان و سختی بسیار ،توانستند،فرهنگ ایران بزرگ را نگهدارند،چرا که در میان کشورهای بلعنده و مهاجمی مانند چین،روسیه،قزاق و اُزبکِ مخالف تاجیکهای ایرانی تبار،نگهداشتن زبان و فرهنگ ایرانی ،کاری بسیار بسیار دشوار بود که تاجیکها،این کار بزرگ و خردمندانه را با هوش و فرهنگ والای خود که ریشه و مایه آن از بزرگانی چون" رودکی" دیار تاجیکستان و فردوسی پرورش یافته در خاندان سامانیان تاجیک است،به نیکی انجام دادند و باید بر آنان آفرین گفت و ستودشان.و اینک ما.....

اگر میشود در وبگاه خود این فراخوان را بازتاب فرمایید و به سایت بالاترین لینک دهید-سپاس

۲-ازهمه اینها مهمتر،خود همایش ثبت آثار تاریخي، معنوي و طبیعي بود که خود دنیایی بود و بزرگی ایران را میشد در این همه آثار تاریخي، معنوي و طبیعي دید.کدام کشور در این گیتی میتوان یافت که این اندازه آثار داشته باشد؟اما باز هزاران افسوس که این سرمایه ها هم بدون برنامه ریزی کارآمد و بهینه اند و دردی از مردم و کشور را دوا نمی کند و رو به نابودی و بی برنامگی است.

۱-اما آنچه که دلم را بسیار به درد آورد، نه تنها دیدن این جزیره و آثاری که در همایش بازگو و شناسانده میشد،بلکه گفته های راننده ای بود که تازه از سر پیکر مرده مادر دوستش(فرهاد)میامد،راننده تویوتا که ما را از قشم به شهر درگهان می برد،می گوید: ساعاتی پیش، مادر دوستم فرهاد که بیمار بوده از دنیا می رود و هنگامی که به پزشکی قانونی میبرند، ضربات چوب و آثار زخم در بدن این مادر است و کسی نمی گوید این زخمی شدن از چیست و راننده میگوید، چند نفر که در زمینه جن گیری و دعانویسی در قشم کار میکنند (و متاسفانه در قشم هم شمار بالایی به جن  باور دارند) آمدند و این زن بیمار را به جای اینکه دکتر ببرند با چوب به بخشهای مختلف بدنش میزنند تا جن را از بدن این بیمار،بیرون کنند! و مادر بیچاره هم از بیماری و هم از ترس جن و هم از درد چوب که یک شکنجه تمام عیار بوده می میرد.

 اكنون وظيفه همه ماست تا با نوشتن نامه گروهي براي قوه محترم قضاييه و ديگر دستگاههاي داراي قدرت و يا حضور در استان کهگلیویه و بویراحمد به هر گونه ممكن از مرگ اين مامور كه به وظيفه قانوني خود رفتار ميكرد جلوگيري نماييم

اين گزارش سايت خبرآنلاين بسيار تكان دهنده است:محیط‌بانانی که بی‌پناه تر از محیط‌زیست هستند  
- فعالان زیست‌محیطی می‌گویند تاکنون هیچ یک از عاملان قتل و مجروح کردن 100 محیط‌بان و 420 جنگل‌بان به مجازات جدی محکوم نشده‌اند با این حال 2 محیط‌بان، در زندان به امید نقض حکم اعدام، روزگار را سپری می‌کنند...

ناصر حجازی تا روزی که زنده بود بسیاریها چشم دیدنش را نداشتند.مانند پروین -خداداد عزیزی و دایی و بازیگران سینمایی مانند گلزار و فروتن و پرستویی و خوانندگان و دانشمندان و شاعران و...همین که از دنیا می روند همه برایش سوگوار میشوند و از خوبی هاش و بزرگی و خدماتش میگن و آیینهای ریز و درشت و پرهزینه هم که جای خود دارد.

هم اکنون که این پست رو می نویسم، چه ایرانی های بزرگی زنده اند و درون و بیرون این کشور زندگی می کنند و یادی از آنها نمی شود و صد سال دیگر می فهمیم که شگفتا اینان مولوی و فردوسی،پورسینا و فارابی و حافظ زمان ما بودند و کمترین بهره را از آنها نبرده ایم.

چندی پیش برای آیینی پیشنهاد دادم که از استاد و اندیشمند بزرگ دوران،دکتر شفیعی کدکنی دعوت نمایید،که گفتند نمیشود ممکن است حساسیت ایجاد شود!حساسیت؟برای این انسان بزرگ؟

 در آینده می فهمیم او حافظ و خیام زمان بوده.مگر که با حافظ مشکل داشته باشیم

 پگاه فردا ،دکتر محمد درویش به همراه دکتر اسماعیل کهرم و محمد علی اینانلو در برنامه طلوع شبکه چهارم سیما  خواهند بود تا از رگ های زمین (رودخانه ها) سخن گویند و تحلیلی از جایگاه امروز رودخانه های میهن ارایه دهند.
این برنامه را می توانید از حدود ساعت 7:30 بامداد الی 9  تماشا کنید.

http://mohammaddarvish.com/

۳-پریروز سی دی اش را از ویدیوکلوپی در خیابان ولی عصر خریدم.دوستام می دانند دوستدار گاو هستم ولو نام این فیلم پیوندی با این حیوان بیچاره نداشته باشه-اما عزت الله انتظامی که در این فیلم بازی میکنه همراه بهرام رادان،بهاره رهنما و سروش صحت و...همیشه منو به یاد دوست داشتنی فیلمم(یعنی فیلم گاو)میاندازه.

۲-گاو خونی -زاینده رود - اصفهان-تهران و چیزهای دیگری که در این فیلم انسان می بیند با اکنونش بسیار دیگرگون است.زاینده رود براستی زاینده بود و زنده و زندگی ساز و زنده بخش ،همچون گاو ،که نماد زایش است و برکت و پرباری و شکوه و بزرگی در نزد پیشینیان ما

۱-اما امروز چه شده؟نه از زاینده رود زنده رود چیزی مانده و نه از تالاب گاوخونی که نفسشان به شماره افتاده و گاوهای این سرزمین نیز مورد بی احترامی اند و تنها گاو را به چشم گوشت می بینم که کباب شود و برود در شکم ما انسانها و پس از چند ساعت بدون پاکسازی(تصفیه) رها شود در رودخانه و رودخانه ها آلوده و این دور تسلسل همچنان پایدار و میگردد.

۰-از لاله زار و کافه های کهنش و کوچه پس کوچه های کهن تهران و اصفهان و دیگر جاها ــ که  سرمایه فرهنگی و تاریخی و هویتی و گردشگرپذیر و درآمد ماندگار برای مردم است ــ چه بگوییم که همه در حال دود شدن و برای شماری از سیاست بازان مردم فریب، پول شدن

نخست، یاسر انصاری که بیشتر از جنگل می نوشت و خاک و زمین و آنگاه از دریا نوشتم که موج هایش چگونه می کشد .و اینک از کوه و کوهستان و آسمان! که شیر زنی به نام لیلا اسفندیاری را، که عاشق کوه بود و خود نیز همچون کوه استوار و سربلند ،به دامانش کشاند و در دامنه اش آرام گرفت.

لیلا اسفندیاری را چندماه پیش در خانه شهریاران جوان دیده بودم.چه پرتوان ،با انگیزه و دلیر بود و چه عشقی به کارش و کوه داشت.در کارش به گمانم نمونه بود و الگو ، نترس و بی باک.با او سخن گفتم و ستایشش کردم و نمی دانم امروز چه بگویم و بنویسم.لیلا بزرگ بود و است.روانش شاد

جمعه، 31 تیرماه 1390، لیلا اسفندیاری کوه نورد پرتوان و عضو باشگاه کوه نوردی و اسکی دماوند که برای صعود قلل گاشربروم 1 و 2 به منطقه قراقروم پاکستان رفته بود پس از صعود قله گاشربروم 2، به هنگام بازگشت در حین فرود از مسیر دشوار یخی در زیر قله، سقوط کرده و متاسفانه جان باخته است.

بر اساس گزارشات تلفنی سایر همنوردان ایرانی و خارجی که همراه لیلا در صعود قله شرکت داشته­اند پیکر لیلا پس از 300 متر سقوط در ارتفاع نزدیک به 7700 متری جبهه­ی پاکستان در مکانی خارج از مسیرمتوقف می­شود.

هم اکنون سایر صعودکنندگان در صحت و سلامت در کمپ سوم مستقر می­باشند.

لیلا اسفندیاری پیش از این، با سرپرستی تیمی 6 نفره موفق شده بود قله دشوار نانگاپاربات به ارتفاع 8126 متر را صعود کند و سال گذشته نیز بر قله­ی کی­تو، دشوارترین کوه جهان ، تلاشی ستودنی انجام داده بود